Wiśnia kosmata

 

 

Wiśnia kosmata kwitnie
Źródło: B.S. Jermakow, "Lesnyje rastienia w waszem sadu", Moskwa 1988.

        Wiśnia kosmata (wojłokowa, chińska) Cerasus tomentosa (syn. Prunus tomentosa), dziko występuje - Chiny północno-zachodnie, Himalaje (2000-3000 m. npm), Japonia. Introdukowana najpierw na Dalekim Wschodzie Rosji z Chin, a później w całym byłym ZSRR. Rośnie jako krzew szeroki i gęsto ugałęziony, wysokości do 1,5 m, najwyżej 2m. Kora pędów jest kasztanowato-brązowa (niekiedy ciemno-szara), u jednorocznych zielono-szara, pokryta kutnerem. Pędy są gęsto, miękko owłosione. Także pączki gęsto pokryte włoskami, jakby wojłokiem. Liście odwrotnie jajowate lub szerokoeliptyczne, długości 4-6 cm, szerokości do 3,5, z zaostrzonym wierzchołkiem, piłkowano-ząbkowane, z wierzchu matowozielone i pomarszczone, gęsto owłosione, zwłaszcza od spodu. Zazwyczaj kwitnie obficie przed rozwojem liści, w kwietniu. Kwiaty białe lub różowe (różowawe) na krótkich szypułkach (0,5 cm), pojedyncze lub po dwa razem. Owoce to drobne, soczyste pestkowce okrągłego kształtu, od 0,8 do 1,5 cm średnicy, szkarłatno lub ciemnoczerwone, kwaśno-słodkie ale smaczne, nagie lub owłosione. Jeden owoc waży od 0,5 do 3 gramów (u najlepszych odmian 4 do 5 g). Owocuje obficie, przy dojrzewaniu owoce przylegają do siebie. W owocach znaleziono suchej masy - ponad 12%, cukru - 8-10%, kwasów - 0,8-1,2%, witaminy C - 16-32 mg%. Owoce są użytkowane świeże i w przetworach. Pestka jest gładka, owalna, niewielka - zaledwie 5mm długości i 4mm szerokości. Masa 1000 sztuk pestek 100 do 200 g. Średni urodzaj z krzewu 5 do 8 kg, maksymalny 16 do 20 kg. Owoce dojrzewają w lipcu.

Wiśnia kosmata jest odporna na mrozy i dość wytrzymała na suszę, owocuje corocznie i szybko wchodzi w wiek owocowania. Szczepione jednoletnie sadzonki owocują już następnego roku, a siewki trzeciego lub czwartego roku. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, jednak najlepiej rośnie na glebach lekkich, przepuszczalnych. Nadmiar wody ujemnie wpływa na wzrost, owocowanie oraz zimowanie. Według Bugały wymaga miejsc słonecznych i luźnych, szybko nagrzewających się gleb.

Rozmnaża się ją przez siew pestek, zielonymi lub zdrewniałymi sadzonkami, poprzez odkłady oraz szczepieniem. Pestki posiane zaraz po zebraniu owoców (w lipcu) kiełkują wiosną. Mnie z 10 pestek wykiełkowało 9.

Sadzimy krzewy w odległości 1,5 do 2 m od siebie, na miejscu słonecznym, najlepiej wzniesionym (pagórek), w żyzną, pozbawioną wieloletnich chwastów, lekką glebę. Pielęgnujemy wiśnię kosmatą analogicznie jak inne krzewy, np.: porzeczka, agrest.

W Polsce (także gdzie indziej poza swoją ojczyzną) u wielu odmian i siewek wiśni kosmatej podczas zim z grubą pokrywą śnieżną i nie zamarzniętą glebą uszkadza się kora szyjki korzeniowej, co powoduje uschnięcie krzewu. Niekiedy taki system korzeniowy wydaje odrośla.

Wiśnia ta jest bardzo dekoracyjna w okresie kwitnienia, podczas dojrzewania owoców (czerwiec) oraz jesienią, gdy jej liście przebarwiają się na żółto i czerwono.


 A oto cytat z grupy dyskusyjnej "Ogrody" (pl.rec.ogrody):

 "mirzan" napisał:

  Zakwitła na święta, w prezencie. Nazywam ją wiśnią dla leniwych, bo jest to krzew. Owoce można zrywać bez włażenia na drzewo, można na siedząco i na leżąco. Sa nieduże, słodkie, bez ogonkow. Ale największa z niej pociecha jak kwitnie - cała obsypana białoróżowym kwiatem.

 

 

Wiśnia kosmata z owocami
Źródło: B.S. Jermakow, "Lesnyje rastienia w waszem sadu", Moskwa 1988.

   A na dodatek zdjęcia 4-letnich krzewów z Polski tutaj

 

(Na podstawie:

1. W. Bugała: "Drzewa i krzewy dla terenów zieleni" wyd. II, PWRiL, W-wa 1991;

2. B. S. Jermakow: "Lesnyje rastienia w waszem sadu" Lesnaja Promyszlennost, Moskwa 1988.)